Saygısızlık etmemek en büyük tutkularımdan biridir

Dine saygı vardı, inanç kuvvetliydi, dindara saygı vardı, zira suları bulandıramamışlardı daha! Cüppeli Hocalar, Tarikatlar, cüppeliler, göğsüne kadar sakallılar sarmamıştı etrafımızı...günah denilen şeylerden, kalp kırmaktan, iftiralardan, gönül yormaktan korkardık...Allah'ın yüceliği işlenmişti minicik yüreklerimize...iyilikleri de, kötülükleri de, Allah görürdü, bilirdi, yargı ondaydı...olumsuzlukları bile 'Allah böyle istedi, yarattı, hükmetti' sözleriyle, sorgulama kapanırdı...
   Ne değişti? Ne mi değişti?? Aynı kalan var mı??? Her şey değişti! İnançlar, bilinçle birleşip, kendi vereceğiniz karara bağlandı çok şeyde. Din kavramına bakış, algılama ve anlayış değişti çoğu o evlere 'kandiller yandı' diye koşuşan dünkü çocuklarda...Ramazan aylarında cami, cami dolaştırılan, 'sakal-ı şerif' denilen Hz. Muhammedin sakalı olarak, büyüteç altında öptürülen kıla, inanç değişti dünkü çocuklarda, yani bizlerde. Bazıları, hala berdevam! Allah onlardan razı olsun. Ama benim beynimdeki ALLAH, tek başına kaldı sevgi, inanç ve saygıyla...Benim için, Din, Allah'tır. İnancım, benim indimde, çözülemeyecek bir kavram olduğu için, Yaradan olarak bellediğim, yarattıklarına duyduğum, bağlılık, saygı ve mest olma duygularıyla karışık, nasıl, neden sorularına kendi akıl ve mantığımla cevap veremediğim olguların mimarıdır. Kusursuz bir mimar...birleşmelerin, yaradılışın sürecinde evreleri olan, kudretinden, hikmetinden sual olunmayacağına inandığım bir Tek!!!
   Evet, bir çoğunuz, hayda 'Ramazan ayında böyle şeylere değinilir mi?' diye geçiriyor olabilirsiniz içinizden...ama içimdekini, beynimdekini kimden saklamak ihtiyacım olur ki? 'Dinsiz' diye mi suçlanırım? Korkunuz, savınız bu mu? Geçiniz...çünkü ben bu yaşıma kadar kendimi ancak çözebildim. Benim inancım bana, senin ki sana! Kime ne??? Ancak 'Dindar' geçinip, namaz, oruç gibi vecibeleri yerine getiriyor ve de aklınızı kötüye çalıştırıyorsanız, kul hakkı yiyip, asılsız dedikodularla suları bulandırıyor veya iftira atıyorsanız, yetim hakkı yiyip, kendinize yontuyorsanız, siz düşünmelisiniz, Araf'ı, Cennet'i, Cehennem'i...Zira benim, Cennetim de, Cehennemim de Araf'ımda bu yaşadığım dünyada...ileride görülecek hesabım yok, çünkü herkesle bu dünyada hesaplaşabilirim. Günahım da, sevabım da kendimedir. Başkasının ne malında ne mülkünde gözüm var, haa, sizlere göre günah sayılabilecek hatalarım var, öyle mi? O da Allah'a karşı verebileceğim bir şeydir, o da sadece beni ilgilendirir. Ancak, yaşadığım, müddetçe, etrafıma yaptığım bir kötülük varsa eğer, onunda hesabını vermesini Araf'a bırakmam burada veririm. Hatalıysam özür diler veya telafi ede3rim, hatasızsam da affetmeyi önde tutar karşımdakini sınarım, olmuyorsa, ondan vaz geçerim...bu kadar basit ve nettir düşüncelerim...
   Saygısızlık etmemek en büyük tutkularımdan biridir, çünkü bana da o şekilde davranılmasını isterim. Haksızlığımı fark ederek, özür dilemek, en güzel saydığım meziyetlerimden biridir. Herkesin mahremiyetine izinsiz girmek, kimsenin hakkı değildir, ama zayıf anlarda pek güzel becerdiğimiz bir kaçamaktır, ancak girmekten girmeye de farkın boyutlarını düşünmek bile istemezsiniz....
   Hepinize, günahlardan uzak bir gün diliyorum, sevaplarınız bol olsun, ancak yerine göre bahşedin, hak etmeyenlerin hanesine girmesin! Olur a! Etrafta Dini kalkan ve zırh edinen o kadar soysuz var ki!!!!!