GEÇİNİZ!!!

Anonim bir yazı...ama öyle doğru yönleri var ki! Yaşımız ilerledikçe, tanıdıklarımız o kadar çoğalıyor ki etrafımızda, olgunlaştıkça insan sarrafı oluyoruz. Beğenmediğimiz, hatta irdelerseniz taban tabana zıt, ama her yönden; görgü, terbiye, eğitim, hoşgörü, insanların birbiriyle iç içe geçmeleriyle su yüzüne çıkar. Marifet, bu gibi ilişkilerden uzaklaşmaktır, zira doğruları göstermeye kalktığında da, kendi doğruları, kaba kas ve ağız kuvvetlerini o kadar güçlü sanırlar ki, kendi ağırlıkları altında ezilirler,  çünkü saldırganlıklarıyla ağızlarından çıkan tüm itham kelimelerin içinde fark etmeden kendi zavallılıklarının müdafaasına geçmişlerdir. Hele hele bir de itici güç, alkol de karıştıysa bu durumlarına, ağızlarından çıkanlar kontrolsüz, ve maalesef geriye dönüşümsüz dökülür...Dürttüğün zaman, doğruları söylediklerini, iddialarının gerçek olduğunu savunmaya kalkarlar...O kadar zavallı mahluklardır ki, çoğu zaman alkollüyken söyledikleri, kontrolsüz olduğu için, etraflarını da şahit gösterirler; ''herkes biliyor!'' kabilinden
sözlerle...Yazık çok yazık zavallılara...ama gel gör ki yetiştikleri ve kendi aile ortamlarında bu normal olduğu için, herkesi kendi gibi bilirler; görgüsüz, cahil, aile edep ve terbiyelerinden uzak, ağız yada güç kullanmakta kaba kuvvete aşina oldukları için duruş sergilemekten imtina etmezler...
   Maalesef var yakın çevremizde bu tipler. Ne ikazdan anlarlar, ne tembihten! Aslında bütün bunları alışmış oldukları kendilerini koruma mekanizmasından kaynaklanıyor; ağzına gelenleri sana savurdukları gibi savur, sakın, yürek veya beyninde gümrükleme! Yumruğu yediğin an, sen de patlat, küfrü, bedduayı duyduğun an sen daha fazlasını et ki, karşındakine göz dağı ver sussun...Yok öyle bir dünya! Ya kendine gelirsin, ya da bulunduğun çevreden uzaklaştırılırsın...ama bazıları öyle yağlı karalar ki, çivit bile sökemez lekelerini...Vardır muhakkak, eskiden veya yakında etrafınızda dolanan, aynı tip insanlar. Uzak durmak lazım...lazım da, delidir ne yapsa yeridir misali, aklının ağzının freni olmadıktan sonra, abesle iştigaldir senin sıkıntıların....GEÇİNİZ!!!
   Etrafındaki, bir iki, çatlak ve dengesizle uğraşamıyorsan, nerde kaldı senin akıllılığın? Bazen sinirler gerilince yok oluyorlar be kurban!!! Bakınıyorum, arıyorum, hatta yokluyorum da, ama bir yerlerde gezerken düşürdüm zahir...ya da vaktini geçirmek için yeğlediğin uğraşlarda yanınızdan uzaklaştıramıyorsunuz demek...
Ya bu DEVE'yi güdersin ya da, bu diyardan gidersin, diyorlar da...İNŞALLAH, başarılı olalım....