Çok mu karartım içinizi nee??

Sevgili Can-Canlarım, bir müddettir lügatım'dan ''KEŞKE''leri

kaldırma çabasındayım...bir nebze de başarılı oldum sanırım. Hayatımızın belki de en güzel fırsatlarını, ''ah, keşke'' katlamalarıyla heba ettik. Belki de bulduğumuzla yetinip, 'keşke' arttırması yapmasaydık, yaşamımız daha verimli, daha mutlu, daha özlenen olabilirdi...Belki kararsızlıklarımızın kurbanı olmadan bir şeye sahiplenirken, 'keşke yeşili olsaydı, keşke daha büyük olsaydı, keşke daha iyi olsaydı, keşke daha güzel, ve bunun gibi tren katarı gibi uzayacak, kararsızlıklar silsilesiyle, sahipleneceğimiz fırsatı değerlendirememiş olabiliriz...o zaman da, karşımızda büyük harflerle yazılı bir 'GEÇMİŞ OLSUN' yaftası belirir...Okudukça, çırpınır, pişmanlıklara bürünürüz... ancak, insan oğlu çok kere karar anında akıl tutulması geçirebiliyor, o zaman da, kaderim buymuş diyerek mevzu uzatmadan kapatmayı bilmeliyiz, de, nasıl olacak bu iş, gönül razı olmadan? İkna edilmeden? Geçiniz! Onun için napçez? Akıllı olcezz, 'keşke'leri unutcez, hayatımızın akışına bakçez. Anlaştık???

O 'keşke'lin en fazla dilimize pelesenk olduğu konulardan biri sağlığımızdır. 'Keşke, doktora görünseydim, kendim lokman hekimlik yapmadan', keşke beni ikaz ettikleri zaman olsaydım şu operasyonu başıma bu kadar iş açmadan...ve bunun gibi, dönüşümü olmayan daha neler, neler...Ya da alışveriş yaparken...en çok da kelepir bir yer teklif edildiğinde, daha iyisini ararken, avcuna düşecek gibi olandan olmak...sonra da da dövünmek; ''Ahh, ah, keşke alsaydım teklif ettiklerinde, bak şimdi bana sunulanın 5 katı değerlendi!'' gibi, keşke'lerin bize hatırlattığı kaçırılmış güzel fırsatlar...

Çok mu karartım içinizi nee?? Ama hayatın gerçekleri bunlar! Yaşadıkça, önümüze dikiliyorlar, kendimizi akılsızlıkla itham ettiriyorlar çok kere......