Yalan mı?
Günaydın Can-Canlarım; Hayırlı günler olsun hepimize. Benim için, nefes aldığım, kendimi bildiğim, yaşadığım her gün 'hayırlı'! Yani sadece Cumalar değil. Allah'ın yaşamamıza izin verdiği her an hayırlara vesile olsun inşallah.
Lay-lay-lom günlerini gerilerde bıraktık. Ama içimizdeki çocuğu yaşatabildiğimiz müddetçe, gücümüzün, yaşımızın izin verdiği, alışa geldiğimiz hayatı en güzel, şekilde yaşamaya devam edeceğiz. Torbamızda ne kadar kaldığını bilemeyiz, ama uzunca süreceğine duacı olacak şekilde bu her şeye rağmen değeri kıymetli anlarımızın kalıcı olmasına gayret etmeliyiz değil mi Can-Canlar? Sonradan vaat edilen yaşamın, masal mı, gerçek mi olduğunu kim biliyor? Din kitapları! Neden? İnsanoğlunun kıymetini bilerek yatırım yapması! Nereye mi? Cennet'e tabii ki! Hani iyi ve cümleye hayırlı insan olanlara vaat edilen cennet var ya, hani turunç memeli hurilerin doldurduğu, dini bütün Müslüman ve şehit olmuş erkeklere, her gün, yeni, el değmemiş birinin sunulacağı vaat edilen Cennet! İşte, yatırım oraya! Aksi bir yaşam seçimi yapıldığında, Dinî vecibeleri yerine getirmediğin takdirde, Cehenneme gönderilecekmişiz ya! İşte bütün yatırım ona...Yani çıplak bir anlatımla, bu dünyanın nimetleri ve bahşettiklerine fazla düşme, parayla-pulla, kızlar-kadınlarla hakkın olmayanlarla oynaşma, ileride istemediğin kadarını seç seç al yapacaksın... Adeta biri gidip, gezmiş, yaşamış dönmüşte seyahatname yazmış, bizlerde dünyada görmediğimiz yerleri öğrendiğimiz gibi, bilgi sahibi oluyoruz. Hay Allah sizlerden razı olsun ya! Neyse...
Bakın 'Carl Gustav Jung, İsviçreli, Analitik, derinlik psikolojinin kurucusu ne demiş:
**Kimse bir başkasını yargılayabilecek kadar kusursuz değildir. Ama kendinde bu hakkı görebilecek kadar hadsizdir.**
Ne kadar doğru değil mi? Ama bu görmüş geçirmiş, tecrübelerle edinilmiş sözlerin sahiplerine hiç itibar edilemez bir yaşam tarzının içindeyiz maalesef. Herkes kendini sütten çıkmış ak kaşık olarak görüyor ve etrafa da öyle lanse etmekten bıkmıyor, usanmıyor. Yiyenler de yemeyenlerde var tabii bu ikramı, orası şüphe götürmez. Ancak kendimize göre tavır almaktan da vaz geçemiyoruz. Aklımızın almadığı, doğru olarak bilinen o kadar yanlışlar var ki...saymakla bitmez! Onun içindir ki, 'kabul edenler ve etmeyenler diye ikiye ayrılıyoruz, gümbürtü de ondan sonra çıkıyor zaten! Yalan mı? Aklımızın yettiği, terbiyemizin izin verdiği kadar, kendi muhakememizde yargılıyoruz. Ve, aklımızın peşinden gidiyoruz, yol ayrımına kadar...
Ömer Hayyam'ın dediği gibi:
**Bakıyorum dasürekli cenneti arıyorsunuz: Tekkede, kilisede, camide, manastırda. Tek korkunuz sadece cehenneme gitmek. Korkma, dürüst ol ekme bu tohumu yüreğine. Varsa sana yetecek kadar yiyeceğin, bir de başını sokacak evin, insan oğluna kulluk etmiyorsan, karşısında iki büklüm eğilmiyorsan, sevin: zaten cennettesin.**
Yaa, işte böyle Can-Canlarım, sözleri değeri ölçülemeyecek olan kişilerin sözleri yerine bazen ciğeri beş para etmeyen insanlara inanıp, güveniyoruz ya...işte bu daha pişmemiş, hatta ham olduğumuzun resmi belgesidir...anlayan, kabul edenlere göre tabi....
Yorumlar yükleniyor...