Umut sönmüyor bre kurban!
Günaydın Can-Canlarım; Hepinize, ağzınızın tadını bozmayacak, güzel sayılabilecek günlerin oluşturduğu yeni bir hafta olsun, inşallah!(İşlerimiz, halimiz, inşallah, maşallah, hafazanallah, Allah korusun, dizeleriyle başlıyor, bitiyor...) Yoluna girecek inşallah. Amin Ecmain!!!
Bir fıkra geldi bugün, son günlerde yaşadıklarımızı bu kadar mı güzel özetler???
**Şeytan emekli olduktan sonra, Türkiye'ye 10 günlüğüne tatile gelmiş. Ama 2 gün sonra dönmeye karar vermiş. Nedenini sormuşlar. ''Otele giderken taksici, 50TL ücret yerine 250TL aldı. Otelde 5TL'lik lahmacun için 80TL ödedim. Orijinal diye aldığım çanta çakma çıktı. İtiraz edince bir ton dayak yedim. Karakola şikayet ettim, beni içeri attılar. Hakim rüşvet almadan beni bırakmadı. İmana geldim camiye gittim, ayakkabılarımı çaldılar. Kardeş bu ülke bana göre değil. Sizinkiler beni bile aşmışlar!'' demiş.**
Yaa, şeytan efendi! Sanma ki, bundan sadece sen mustarip oldun! Hepimiz son gelinen noktadan şikayetçiyiz, ama derdimizi ummana haykırıyoruz, ''Balık bilmezse, Halik bilir'' diye...Olmayacak dualara amin dedik, şimdi, ''huuu, orada kimse yok mu?'' diye sesleniyoruz, yakarışlarımıza karşılık gelmedikçe.
Atı alan Üsküdar'ı geçmiş, biz at izinin it izine karıştığı yollarda aramaya devam ediyoruz naçar!!! Güzel günler gelecek dediler, gözlerimiz yollarda kaldı ne gelen var, giden ise, sayısız. Çocukluğumuzda bile doğruluğuna şüpheyle baktığımız sözlere, can simidi gibi yapıştık, ne olan var ne de biten. Kandırıldık dedik, bekle göreceksin dediler. Gözlerimiz yollarda, perişan olduk; ''bekle, gör, şimdi civciv çıkacak kuş çıkacak!'' dediler, çocukluğumuzdan beri inanmadığımız sözlere yapıştık sımsıkı, ''umut fakirin ekmeğidir'' dediler. Bir de ne gördük dersiniz? Ayaklar baş olmakla kalmamış, 7 ceddini de yerleştirdiği yerlerden nemalanmaktan Karunlar kadar zengin olmuşlar, edindikleri malların sayısını hesaplayamıyorlar. Masalarında kuş sütü eksik, bir elleri yağda, bir elleri balda, masal kahramanları gibi olmuşlar...geriye kalan halk tabakasının açlıktan mideleri yapışmış, pejmürde kıyafetleri yama içinde, başlarını sokacak yer buldukları an sığınacak durumdalar...şikayet edeceğin mercilerin hepsi kepenk kapatmış, bize ihtiyaç kalmadı, asayiş şimdiye kadar olmadığınca berkemal diyerek...susup otursan içini kemiriyorsun, şikayetinde ısrarcı olsan, kapatılacaksın, fazla da sorgu suale gerek görülmeden...
Başlarsın göz yaşlarına karışan boğuk sesinle şarkı çığırmaya;
''Allah'ım, neydi günahım? Günahım neydi Allah'ım? Bitti dünyam, Ben nerde yanlış yaptım, bitti dünyam, ziyan oldum ziyan. Ah bir anlasam nerede, nerede, nerede, nerede yanlış yaptım...''
Sonra, uzaklardan, adeta gaipten bir ses tırmalar kulaklarını, aşina olduğun sözler, yine ve yeniden sıralanır, duyduğunda acıyla buruşan yüzünde:
''Geçti Bor'un pazarı, sür eşeğini Niğde'ye!''
Çaresizce, çırpınırsın, ''yav, oradan geliyorum Niğde'deki pazar da bitmiş!''...
İşte o zaman, hüzünlü seslenirsin;
''Bir zamanlar ne mutluyduk,
Gelecekten umutluyduk,
Gitti, her taraf sessiz
Çaresizim, çaresiz...''
Diye, diye, ağlaya inleye geçer zaman...ama var ya, umut sönmüyor bre kurban! Hala, Allah'tan umduğumuz medetle ellerimiz göğe uzanır, ''Kurtar bizi Allah'ım, biliyoruz, Atatürk'ü göndererek Türkiye halkına son bir iyilik yaptın, 'akıllı olun!' diye. Ama gelen şeytanlar rahat bırakmadı güzel Allah'ım, söz bir daha, aynı hataları yapmayacağız...'' uzar gider bu ardı arkası gelmeyecek pişmanlık yakarmaları. Ancak biliriz ki, 'tavuk g.tünün tövbe tutmadığı gibi, ama hepimiz içten içe biliriz ki; huylu huyundan vaz geçmez, can çıkmayınca da huy çıkmaz....
Yorumlar yükleniyor...