Çeşme'nin Sesi Haber Portalı

Hani dün konuşmuştuk ya, hayatımızda, faydasından çok zararı dokunabilecek kişileri gönül defterimizde tutmayalım, bizleri de zehirlememeleri için bir an evvel, foyaları dökülüp tüm çıplaklıklarıyla karşımıza dikilmeden, yanımızdan uzaklaştıralım diye. aynen onu işaret ediyor büyük Türk edebiyatçısı...
    Maalesef, bazılarımızın, yufka yüreği böyle tipleri barındırmaya müsamaha gösteriyor, taa ki, artık dayanılmaz hala geldiklerinde, saf dışı edilene kadar. Onun içindir ki, insanlarla aralarına muayyen bir mesafe kuran kişilere hayranlığım sonsuzdur. Bizler, maalesef kendimizi daha iyice tanıyamadan, Mevlana'ya atfedilen, ancak, Ebu Said-i Ebu'l Hayr'a ait olduğu iddia edilen şiir sözleri gibi:*Gel sen de gel, ister kafir, ister mecusi, ister puta tapan ol-yine gel. Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir.. Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel.* Sözlerin güzelliği karşısında mest olmamak mümkün mü? Şu gönlün yüceliğine bakın, ne olursan ol, ama yine gel... diyor! Zira etrafındaki pislikleri görmeyecek kadar yücelmiş bir ermiş...yahu kardeşim biz daha o kadar hamız ki, belki de daha, olgunluk çağını bile sindiremedik, etrafımıza ayak uydurmaya çalışırken! Gel demek kolay ama git demenin çok zor olduğu dönemlerdeyiz. nedeni, fazlaca sosyalleşmiş olmaktan ileri geliyor. Ancak sosyalleşmenin adabını kavradık mı? Sadece etraf suçlamadan önce kendimizi bir tahlil edebilir miyiz, aynen aynada şeklimize bakar gibi? Çok zor! Egoizm o anda devreye girer; 'ben onlardan daha akıllıyım, güçlüyüm, saygınım, güzelim, vesaire, say say bitmeyecek meziyetlerin katarıyla! Peki bu tanımlara layık mıyız?
Yahu, koskoca Ego rahat bırakır mı? Hemen müdahil olur, beynimizi yıkamaya başlar...netice; çok az kişi, kendini etrafındaki insanlardan, olgunluk ve liyakat için eksik görür. NOKTA!!!
    Yaa, işte böyle Can-Canlarım! Kendini bilmek dünyadaki en güzel en ulvi meziyetlerden biri, ancak bu mertebeye erişmiş o kadar az insan var ki, etrafımızda! İkaz edildiğimiz zaman da, alınganlığımız tutar, küsmesek de, tavır alırız. Artık kocaman insanlar olmuşuz, ilkokul çocukları gibi küsmek olur mu? Ancak çok büyük bir ihanet veya aldatılmışlık karşısında, ilişkimizi hemen kesemesek de, uzaklaşmayı en azından kavramış olmamız lazım...bazen o da olmuyor bre kurban! O kadar kırılıyorsun ki, değil yüzünü görmek adının bile anılmasına tahammül edemiyorsun! İşte o zaman, al makası eline, kes bağlarını, koyuver ipleri, uzasın gitsin...tabi o da yüzsüzlüğü ele almazsa...
    Haydi bakalım Canlar, artık, birbirimize, en güzel geçirebileceğimiz, sağlık, huzur, bereket ve dostlara sımsıkı sarılacağımız bir yeni yıl dileme vakti geldi. Yarın zamanımız olmaya bilir, bugünden; HEPİCİĞİNİZ, ESEN KALIN, ALLAH BUGÜNLERİMİZİ ARATMASIN, SEVGİ KALKANINIZ OLSUN.